od wyjazdu cieszę się dosłownie każdą chwilą. każdym momentem. to co mnie spotyka jest tak zaskakujące, tak zaskakująco miłe, że trudno to opisać aby nie otrzeć się o jakiś banał.

mimo, że moja wyobraźnia bardzo pragnie wybiegać w przyszłość staram się rozsądnie być tu i teraz. tu i teraz cieszyć się każdą chwilą. przecież nie wiadmo jak długo to będzie trwało. oby trwało wiecznie...

jednocześnie jestem wprowadzana w coś co można nazwać zakłopotaniem. nie przywykłam do ciągłego stawiania mnie na piedestale. nie wiem jak się zachować. jak dzikus pragnę gdzieś się ukryć... jak schizofrenik szukam w tych pochlebstwach jakiejś fikcji... to chore. przecież od zawsze marzyłam, aby ktoś zabiegał o moje względy. aby to robił ktoś inny niż ja...

ten utwór od pierwszych dźwięków wprowadza mnie w wyśmienity nastrój, magiczny... mam nadzieję i was wprowadzi w taki nastrój. magicznie przecież w ten weekend będziemy mieć trochę wiosny w listopadzie. :)